Always look on the bright site of endometriose!

Is endometriose hebben leuk? Uhmmmm nee, maar er is wel mee te leven, toch?

Wat hebben we toch weer mooie dagen achter de rug. Mooie temperaturen. Heerlijke zon. Ik voel mezelf dan zoveel beter! Hebben jullie het idee op deze dagen ook minder pijn te hebben?

Als ik wakker word, hoor ik al vogeltjes buiten zingen. Via de woonkamer zie ik dat de zon al lekker haar best doet. In mijn eigen slaapkamer is geen straaltje zon te zien. Ik heb namelijk verduisteringsgordijnen. Dus altijd heel donker. Dat vind ik overigens alleen lekker in de slaapkamer. Ik ben heel erg van veel daglicht.
Nog wat slaapdronken strompel ik mijn bed uit. Kopje thee. En tijd voor een cracker. Om daarna mijn medicijnen in te kunnen nemen.

juf hennie

We hadden een lang weekend vrij. Vandaag is het “normale” leven weer begonnen. Werk, studie….
Ik heb het even moeilijk. Alle juffen en meesters die in mijn vriendenlijst op facebook staan plaatsen weer berichten dat de school weer is begonnen. SLIK! Ik blijf dat heel moeilijk vinden. Mijn werk als leerkracht deed ik altijd met heel veel liefde, passie en geduld. Ik ben op een hele nare manier vertrokken. De collega’s weten niet eens wat er allemaal speelde. Het is erg hoogopgelopen tussen mijn werkgever en mij. Er kwamen zelfs advocaten aan te pas. Maar uiteindelijk is het goed geregeld.
Altijd was ik open en eerlijk naar mijn directe leidinggevende. Zo’n proces van ziek zijn kan je niet oefenen of voorbereiden. Voor een werkgever is dit ook lastig. Vragenlijsten, bezoek bedrijfsarts, plan van aanpak, evaluatie, gesprekken met andere bureaus enz enz. Ik ben destijds veel te open geweest over mijn situatie. In principe hoeft je werkgever niet precies te weten wat je mankeert. Daar is de bedrijfsarts voor. En deze heeft een beroepsgeheim. Met hem of haar kan en mag je alles bespreken. Een goede bedrijfsarts zal je goed begeleiden.
Ik was heel open omdat ik het ook heel naar vond dat men niet op mij kon rekenen. En natuurlijk vond ik het moeilijk te accepteren dat ik mijn vak niet uit kon oefenen. Echter hoef je je als ziek persoon nooit schuldig te voelen. Je hebt hier immers ook niet om gevraagd. Het is je helaas overkomen. Een plek geven is heel lastig en daar gaat ook echt een tijd overheen.
Uiteindelijk is het bij mij goed gekomen. Tja, ik kreeg geen afscheid. Collega’s weten vrijwel niet wat er speelde. Zij vroegen ook niet meer hoe het ging; er was weinig contact. Ik heb er heel veel verdriet van gehad. Ik heb nog weleens in de buurt van school gestaan om de mensen op te zoeken, maar ik kon het niet.
Gelukkig is er social media. Ik heb met veel van mijn oud-leerlingen contact. En ook met heel wat ouders. En zij spreken hun waardering enorm uit. En dat doet zo ontzettend goed! Met veel plezier denk ik terug aan deze mooie tijd.
Omgaan met kinderen is mijn passie. Dat doe ik met liefde en geduld. Mensen zien groeien in hun gedrag. In zichzelf laten geloven. Prachtig! Daar word ik gelukkig van.
Ooit hoop ikzelf moeder te worden. Hoop doet leven. Geen idee of het ons wordt gegeven. Als wij er ech geen vertrouwen in zouden hebben, zouden we er niet aan hoeven beginnen. Het is nog niet aan de orde dat we de stap willen gaan zetten. Eerst samen ontdekken en genieten. Het moment dat we eraan toe zijn komt vanzelf.
Afgelopen zondag was het moederdag. Voor velen een lastige dag. Ik heb er gelukkig niet zoveel moeite mee. Ik mag vieren dat ik een hele lieve moeder heb. Mijn hele tijdlijn op facebook staat vol met Moederdag foto’s en hele verslagen. Ik ben blij voor hen en hoop dat ik ook ooit met mooie foto’s van knutselwerkjes en een zelfgemaakte ontbijtjes mag pronken. Ieder jaar komen er ook steeds meer berichten voor moeders die hun wens niet in vervulling mochten zien gaan. Deze berichten vind ik persoonlijk heftig. Het is goed dat er aan hen wordt gedacht. Maar het maakt de confrontatie wel concreter.
Voor nu mag ik lekker genieten met mijn vriend. Samen leuke dingen doen en samen ontdekken. We zijn nog zo verliefd; Ik wil hem nog even niet delen, maar nog lekker voor mezelf houden! Er zijn nog zoveel mooie stappen om samen te zetten… Maar een voor een en op ons tempo…
Bang voor de toekomst? Zeker niet… Laat maar komen! “Always look on the bright side of endometriose!”

Hennie

Geef een reactie