Back on track

Een weekje ben ik alweer bezig met werken. Wat gaat me dit momenteel goed af! Ik heb nergens meer last van. Geen pijn, geen ongemakken, geen spoken,… . De collega’s hebben me echt vriendelijk ontvangen en opnieuw welkom geheten. Nu pas merk ik hoe hard ik het werken heb gemist. Ik had dit toch echt onderschat.

21 februari hadden we het gesprek met de professor. Alles is goed verlopen. De operatie was erg gecompliceerd en secuur, maar uiteindelijk is alles gelukt. Ze hebben alle endometriose kunnen weghalen. Ik had geen enkele oppervlakkige endo, vooral diep infiltrerende. Ze hebben de bloedtoevoer (slagader) naar mijn eileider wel moeten verleggen om bij mijn urineleider te geraken. Er is dus flink gewerkt, met het gevolg dat ik dus ook heel wat littekenweefsel heb. Er is dus altijd wel een kans dat hierop ooit weer endometriose zal groeien. We blijven echter positief en gaan ervoor!

Mijn echtgenoot had zich toen ook laten testen. Alles is perfect in orde! Gek dat bij het ene staal er iets afwijkend kan zijn en bij het andere alles perfect. We hebben een 60% ongeveer om spontaan zwanger te geraken! Van IVF was momenteel nog geen sprake. Ik moet deze maand normaal gezien mijn menstruatie weer krijgen. De spuiten van de menopauze zijn dan uitgewerkt. Indien ik geen menstruatie krijg, moet ik bloed laten nemen. Ze gaan dan controleren of alles hormonaal in orde is. Indien ik wél mijn menstruatie krijg, houdt niets ons nog tegen om proberen zwanger te geraken. Wanneer we met 6 maanden proberen nog niet gelukt zijn, moet ik opnieuw bloed laten nemen. Afhankelijk van de resultaten zullen ze dan eerst inseminatie al dan niet IVF voorstellen. We zijn er tot op heden nog steeds niet uit of we dat wel willen… .

Dat is allemaal toekomstmuziek. De prof gaf aan dat ze ons nu even met rust laat en de tijd gunt. Ik ben dat ook van plan. Ik hou geen kalender bij, noch ga ik mijn temperatuur iedere ochtend nemen, slijmvliescontrole, ovulatietesten, … niets van dat alles. Ik wil de natuur zijn gang laten gaan. Ik wil het niet nóg gemaakter maken dan het al is.

Ondertussen komen en gaan de zwangerschappen nog steeds in onze buurt. De frustratie is momenteel minder, juist omdat wij nu ook mogen. Ben benieuwd of dit na enkele maanden nog steeds zo zal zijn… .

 

3 Replies to “Back on track”

  1. Wow ik hoop voor je dat je dromen mogen uitkomen.

  2. Dankjewel Estee! Wij hopen het ook 🙂

  3. Wauw mooi verhaal! Geeft wel meer hoop wat betreft operaties 🙂
    Heb jullie net ontdekt en ik ben zo blij! Het is zo fijn om ook ervaringen van anderen te lezen. Dankjewel 🙂

Geef een reactie