Brief aan mijn lijf 07-03-2017

Lief lijf van me,

Je bent niet altijd zo lief voor me. Ik grap wel vaker dat je me straft omdat ik niet zwanger word, maar eigenlijk is het geen grapje. Iedere menstruatie is een marteling van pijn, bloedarmoede en vermoeidheid. Gelukkig – voor mij, niet zozeer voor jou – word ik dankzij de juiste medicatie al geruime tijd niet meer ongesteld, dus bespaar je mij die specifieke maandelijkse ellende.

Je bent wel creatief in het vinden van andere manieren om me dwars te zitten. Het dagelijkse zeurende gevoel weet ik ondertussen goed te negeren. De willekeurige steken en krampen zijn wat lastiger. Dat bepaald eten een sterke reactie geeft kan ik begrijpen. Maar om me midden in de nacht wakker te maken met het gevoel dat er een withete pook door mijn buik roert lijkt me op zijn zachtst gezegd overbodig. Ik ben dan de rest van de dag uit de running! En ik ben pas 32…

Het kromme is dat ik zo ontzettend mijn best doe om lief voor je te zijn! Ik haal niet meer nachtenlang door met drank en een vette hap. In plaats daarvan probeer ik voldoende te slapen en gezond te eten. Ik sport stevig om je fit te houden en luister als je aangeeft dat de rem erop moet. Je ziet, ik doe wat ik kan om het voor jou makkelijker te maken.

Ga je proberen ook wat liever te zijn voor mij? We moeten namelijk nog ons hele leven samen.

Liefs,

 

Jolanda

Geef een reactie