Ervaring endometriose in balans

Iets meer dan 2 jaar geleden werd ik geopereerd in het streekziekenhuis waar ik onder behandeling ben bij mijn gynaecoloog. Uiteindelijk kreeg ik een doorverwijzing voor het endometriose in balans centrum. Mijn ervaring daarmee lees je hier.

23 januari. Ik lig sinds gisteravond hier op de afdeling opgenomen. Wat een dagopname zou worden is verandert in een opname omdat ik zoveel pijn had na de operatie dat ik niet naar huis kon. Ochtends krijg ik een boterham naar voren geschoven maar ik heb geen kracht en teveel pijn om omhoog te komen. Hij wordt zonder iets te vragen meegenomen. Middags als ik 2 paracetamol krijg en ik om meer pijnstilling vraag, krijg ik een preek van de verpleegkundige dat ondanks paracetamol in de winkel te krijgen is het een prima pijnstiller is.

De gynaecoloog waar ik inmiddels al 5 jaar kom, weet het niet zo goed met mij. Ondanks de operatie, de inmiddels gestarte Lucrin, blijf ik pijn houden. De pijn wordt zelfs met vlagen erger. Een verwijzing naar een gespecialiseerd centrum volgt. Met enorme tegenzin maak ik een afspraak. Ik wil bij mijn eigen gynaecoloog blijven! Ik vertrouw haar, het voelt veilig en ik wil niet dat er weer andere mensen inwendig onderzoeken doen.

De afspraak verloopt snel en zakelijk. Geen uitloop maar ook geen gynaecoloog die vraagt hoe het met mij gaat, die mij als vrouw een compliment geeft dat ik een leuk jurkje aan heb. De onderzoeken zijn pijnlijk en duren lang. Maar het is wel duidelijk wat er allemaal gaat volgen. Een operatie wederom lijkt nodig. Maar eerst een MRI.

Ik loop ondertussen op de zaken vooruit. Waar wil ik geopereerd worden. Ik wil zo graag alles bij het oude houden. Mijn eigen ziekenhuis is dicht bij huis en voelt vertrouwd. Oke, de vorige opname verliep niet zoals ik had gewenst maar dat zou dit keer toch wel anders zijn? Ik wil niks van andere lotgenoten weten die mij proberen duidelijk te maken dat het soms tijd is voor een andere visie. Voor een ander gezicht die er weer met een frisse blik tegen aankijkt.

Nog voordat de MRI plaats vindt krijg ik mijn antwoord. Ik wordt opgenomen met een pijnaanval in het ziekenhuis waar de second opinion plaatsvindt. Ik kom in een warm bad. Ik wordt niet naar huis gestuurd met extra pijnstilling. Er wordt van alles geprobeerd om de pijn onder controle te krijgen. Van de dokter tot aan de verpleging, van de voedingsassistente tot aan de schoonmaak iedereen is op de hoogte wat endometriose is, wat het met je doet en vooral hoeveel pijn het doet. Iedereen zorgt voor mij en na 3 dagen verlaat ik het ziekenhuis met een goed gevoel én nog betere pijnstillers.

Als ik na de MRI bij de dokter op consult komt en zij mij verteld dat zij naast de endometriose ook een littekenbreuk hebben gevonden op de MRI en dit waarschijnlijk mijn buikpijn klachten verklaard hoef ik geen moment te twijfelen als ik volmondig ja zeg om mij hier te laten opereren.

 

Lianne

 

Geef een reactie