Goede voornemens

Het jaar is bijna ten einde. Veel mensen starten dan met het maken van hun nieuwe, goede voornemens. De één wil stoppen met roken, de ander wil 20 kilo afvallen. Ook ik ben al een week druk bezig met nadenken. Niet bepaald met goede voornemens waar ik mij aan wil houden vanaf 1 januari, want daar geloof ik niet in. Waarom per 1 januari stoppen met roken als je ook vandaag kan stoppen met roken? Rook die laatste sigaret uit dat pakje op en koop het gewoon niet meer.
Nee, ik ben bezig met doelen stellen. Waar wil ik volgend jaar staan rond deze tijd, wat wil ik bereiken het aankomende jaar. Wat is mijn doel in 2017. Natuurlijk is mijn grootste doel, nou ja, eerder wens, om beter te worden. Maar dat word ik niet. Wel kan ik mij beter gaan voelen. En dat is wel een doel. Ik ben al heel bewust aan het letten op wat ik eet en dat scheelt ook een stuk. Door die tien kilo die ik de afgelopen twee maanden ben verloren, zit ik beter in mijn vel. Wat voelde dat met kerst toch goed, toen ik mijn jurkje van drie jaar terug weer paste. Maat 36 in plaats van maat 42, zoals het jurkje van vorig jaar kerst. Al zat het jurkje aan het eind van de dag toch wel een stuk strakker dan die ochtend. Maar wat wil je met een kerstdiner en een drukke dag. Zo merkte ik een paar dagen voor kerst dat ik door de pijn een maat groter krijg. Ik wilde mijn paarse jurkje aan, welke al 2 jaar in de kast hing en mij sinds korts pas past, om te laten zien hoe die stond. Ik begon spontaan te huilen die avond. Ik had behoorlijk wat pijn en ik kreeg die verdomde jurk niet meer dicht. Dit meende je niet. Was ik dan in een paar weken weer aangekomen? Ik werd er op geattendeerd dat ik midden in een pijnaanval zat, dus was mijn buik opgezet. Twee dagen later op kerstochtend ging het jurkje makkelijker dicht dan toen hij voor het eerst paste. Wat een opluchting. Ik voelde me weer zelfverzekerd en weer een beetje mooi. Ik heb niet zo’n heel denderend zelfbeeld van mezelf, mede door de heftige pesterijen op de basisschool en de middelbare school, maar toch had ik met kerst meer zelfvertrouwen. Ik had mijn nagels laten doen, wimperextentions laten zetten en ik paste weer in maat 36. Hoe veel beter wil je je voelen.
Toch is mijn gewicht niet mijn doel. Ik wil mij volgend jaar rond deze tijd beter voelen dan nu. Minder pijn, meer controle over mijn lichaam, me bewust zijn wat mijn lichaam doet en waar het op reageert. Ik blijf zoeken naar oplossingen, zowel wetenschappelijk als alternatief. Ik pak alles aan wat mij zou kunnen helpen. Niet geschoten is sowieso altijd mis. Ik heb nog een heel leven voor mij en ik was niet van plan die in te vullen met hormonen, operaties en morfine. Beter worden zal ik waarschijnlijk nooit, maar mij beter voelen is een goed begin. Al zeggen ze wel eens: “zeg nooit nooit.”

 

 

Geef een reactie