Hoe ik om ga met alle ziekenhuis bezoeken

Hoe ik om ga met alle ziekenhuis bezoeken

Als chronisch zieke heb ik vaak te maken met vele ziekenhuis bezoeken. Al zie ik mij niet echt als chronisch zieke. Toch heb ik op mijn jonge leeftijd al heel wat ziekenhuizen en artsen voorbij zien komen. De ene specialist in het ene ziekenhuis en de andere gespecialiseerde arts weer in het andere ziekenhuis.

Voor de endometriose heb ik een hele lieve fijne arts. Ik kan met al mijn vragen en klachten bij hem terecht! Ik heb met hem een speciale band; hij heeft de ivf gedaan, hij heeft de zwangerschap begeleid, iedere 3 weken controle en echo en hij heeft Joliene op de wereld gezet want hij heeft zelf de keizersnede gedaan! En inmiddels heeft hij mij twee keer geopereerd.

In het ziekenhuis kennen de meeste assistentes mij bij naam en hoef ik al niet veel meer te zeggen als ik er aankom. Ze weten dat ik ook niet naar een andere arts zal gaan;-) ik zorg er altijd voor dat ik niet te vroeg in de ochtend een afspraak krijg, omdat ik dan in de file terecht kom en lang in de auto zitten en rijden gaat niet met mijn bekken en benen. In de middag loopt vaak het spreekuur uit en dan zit ik heerlijk in mijn telefoon gedoken en app ik vaak met vriendinnen. Ik vind het heerlijk om mensen te kijken want je ziet er van alles voorbij komen. Ik heb al heel wat meegemaakt in die wachtkamer. Ik weet dat het voor vrouwen erg moeilijk kan zijn om in de wachtkamer te zitten bij gynaecologie tussen allemaal dikke buiken. Het is dan erg confronterend en dat begrijp ik maar al te goed. Ik weet zelf ook hoe het is om daar zelf met een dikke buik te zitten.  En toch kon ik mij voor die tijd indenken dat die vrouwen tegenover mij misschien ook wel een heel traject achter de rug hadden gehad. Het is confronterend maar aan de andere kant bleef ik daardoor ook moed houden. Tijdens mijn zwangerschap zat ik daar ook niet voor niks, elke drie weken controle vanwege hyperemesis en de klachten van de bekkeninstabiliteit waren door de zwangerschap verergerd. Later in de zwangerschap moest ik nog vaker komen omdat mijn baarmoederhals verkort was. Nu zit ik er ook vaak met Joliene,  ik neem haar dan mee want dan combineer ik mijn afspraak met een dierentuin bezoek. De dierentuin zit daar om de hoek en wij hebben een abonnement dus wij kunnen zo vaak gaan als wij willen. Soms wil ik wel graag maar heb ik een slechte periode met mijn benen en of bekken en dan kan ik niet ver lopen en dan breng ik Joliene ook wel eens bij mijn moeder. Afgelopen dinsdag ben ik ook weer voor controle geweest bij de gynaecoloog, afgelopen maandag ben ik ongesteld geworden de eerste keer na de operatie. Bij de vorige controle was al besproken dat ik toch wel iets van hormonen moet gaan gebruiken. Op dag twee van de menstruatie ben ik begonnen met Synarel dat is een neusspray die er voor zorgt dat ik weer in een kunstmatige overgang kom. Hopelijk geeft het snel weer die rust in mijn buik! En laten we hopen dat het mee valt met de bijwerkingen. Verder hebben we besproken bij wie ik terecht kan als hij met vakantie is, altijd fijn om dat te weten voor als er iets tussendoor komt. Na de controle zijn mijn moeder, Joliene en ik naar de stad gegaan om wat nieuwe kleding te kopen voor de vakantie die steeds dichterbij komt. En bij mij werkt shoppen altijd goed om de minder leuke dingen snel weer te vergeten.

Afgelopen vrijdag had ik een druk dagje met onderzoeken. Gelukkig is John mee gegaan die dag om mij te steunen en de dag wat leuker te maken. In de ochtend eerst naar de dermatoloog geweest voor mijn benen, gelukkig gaat het om een onschuldige vasculitis (ontstekingen van de haarvaatjes). Later in de ochtend moest ik mij melden voor een skeletscintigrafie (botscan met contrastvloeistof)  ik was een klein beetje zenuwachtig maar het viel mij alles mee. Je voelt er helemaal niks van, de contrastvloeistof moet alleen een paar uur inwerken en daarom moest ik mij later in de middag weer opnieuw melden. In tussentijd zijn John en ik naar een gezellig restaurantje gegaan in de stad om lekker te gaan lunchen. We hadden gehoopt lekker buiten te kunnen zitten maar helaas liet het weer het niet toe, we hebben er alsnog een fijne middag van gemaakt. Later in de middag moest ik mij opnieuw melden voor de scan. Ze hebben een scan van mijn bekken/heupen en schaambeen gemaakt om te kijken of de pijn veroorzaakt word door mijn botten. Volgende week krijg ik de uitslagen van de scan. Na zo’n drukke en intensieve dag ben ik echt kapot, komt ook deels nog omdat ik nog niet helemaal hersteld ben van de operatie. Maar het was wel zo fijn dat mijn moeder lekker voor ons had gekookt zodat ik zelf niks meer hoefde klaar te maken. En eenmaal thuis ben ik vroeg mijn bed ingedoken met mijn grote vriend de elektrische kruik;-)

Hier wat tips om een ziekenhuis bezoek zo aangenaam mogelijk te maken:

  • Neem je partner mee, je moeder of een vriendin. Dan ben je niet alleen en heb je altijd aanspraak.
  • Ik zelf vind het vaak ook fijn om alleen te gaan, neem dan een boek mee zo heb je toch wat te doen tijdens het wachten.
  • Mocht je er tijd voor hebben, plan ervoor of erna iets leuks.
  • Probeer andere afspraken met evt. andere artsen te combineren.
  • Neem drinken mee en evt. iets lekkers of juist iets gezonds.
  • Vraag aan je behandelend arts bij wie je terecht kunt bij afwezigheid vooral met endometriose, niet elke arts is bekend met endometriose.
  • Neem je vragenlijst nog een keer door, soms komen er toch nog vragen bij je op.
  • Zorg voor makkelijke kleding en schoenen die je snel uit kunt trekken voor als je een echo krijgt.
  • Schrijf al je ziekenhuis bezoeken op, in sommige gevallen krijg je km vergoeding van de belasting terug.
  • Je kan ook aan het eind van het jaar een lijst opvragen met alle ziekenhuis bezoeken.

 

Groetjes Heidy

 

 

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Geef een reactie