Kopzorgen

migraineToen ik nog aan de pil was had ik jaren last van migraine. Ik had een paar keer per maand migraine en had er dan echt een paar dagen achter elkaar last van. Ik heb allerlei soorten medicijnen gehad. Ik begon met Maxalt smelttabletten, maar al snel werd ik daar zo misselijk van dat ik alleen nog maar boven de wc kon hangen. Over moeten geven en hoofdpijn is een vreselijke combinatie. Niet veel later probeerde ik diclofenac zetpillen, maar ook dat hielp eerder averechts. Uiteindelijk kwam ik uit op immigran of de stofnaam sumatriptan. Toen ik stopte met de pil, kwam er een enorme opluchting toen bleek dat de migraine begon af te nemen. Ik ben bijna een jaar vrij geweest van de heftige migraine die ik had. Tot nu…

Weer migraine

Twee weken geleden heb ik mijn tweede Lucrin injectie gekregen voor de komende drie maanden. Vorige week dinsdag kwam opeens hoofdpijn opzetten. Ik ging er van uit dat ik gewoon even te druk was en dat de hoofdpijn de volgende dag wel weg zou gaan. Toen ik de volgende morgen weer opstond met dezelfde hoofdpijn begon ik mezelf toch wel af te vragen of het misschien weer migraine was. Ik had weer last van pijn bij mijn rechteroog. Mijn hele rechterkant van mijn gezicht voelde vreemd. Natuurlijk had ik mijn oude medicijnen niet in huis en heb dus maar de huis- tuin- en keukenmiddeltjes geprobeerd. De volgende ochtend ben ik wéér met migraine wakker geworden. Die donderdag was het zelfs zo dat ik in de auto naar mijn werk ben gereden met één hand op mijn rechteroog. Op de één of andere gekke manier kan tegendruk de pijn nog wel eens verlichten en het feit dat ik dan even niet meer dubbel zie is ook wel veiliger voor het verkeer om mij heen:)

Die ochtend had ik een druk programma in de klas. Er waren diverse ouders die mij zouden helpen met een activiteit en er werd dus veel aan me gevraagd en moest aan veel dingen denken. Wanneer je zo’n hoofdpijn hebt is dat niet heel ideaal en dan heb ik het nog niet over een klas vol kinderen. Toch heb ik in de laatste jaren blijkbaar een nieuwe kwaliteit ontwikkeld. Ik kan anderen er van overtuigen dat er niet veel aan de hand is. Ik zet een knop om en ga aan het werk. Zo zit ik afgelopen maandag in bespreking en wordt er aan me gevraagd hoe het nu is. Ik antwoord eerlijk dat het eigenlijk prima gaat en dat ik weinig last van mijn buik heb. De pijn en de klachten die ik heb zijn in elk geval niet te vergelijken met de pijn die ik eerst had. Ik beken er wel bij dat ik dus weer migraine heb gekregen en dat ik nog niet weet hoe vaak ik daar last van zal hebben, maar dat ik er al wel weer een paar dagen last van heb gehad. Ik zie verbaasde blikken en er wordt opgemerkt dat niemand daar iets van gezien heeft. Ik ben blij dat ik de knop om kan zetten, maar het zet me tegelijkertijd ook aan het denken. Als je niet toegeeft aan de pijn, heb je er dan langer last van?

Hoe ga je om met pijn?

Vaak is het zo dat ik thuis instort op moment dat ik veel pijn heb. Dan heb ik de hele dag hard gewerkt en niet toegegeven aan de pijn en dan kom ik thuis in een soort dal. Ik lig de hele avond op bed, val vroeg in slaap om vervolgens de dag erna weer wakker te worden van de pijn. Moet ik dan maar weer mijn oude vertrouwde medicijnen aanvragen? Moet ik nu ik minder last heb van mijn buik nóg meer troep in mijn lijf stoppen om deze bijwerking aan te vechten? Voor nu vind ik het belangrijk om beter stil te staan bij de pijn die ik ervaar en er daardoor ook beter mee om te gaan. Je over de kop werken om zo maar niet aan de pijn te denken is uiteindelijk ook niet echt de beste oplossing. Zijn jullie net als ik en zetten een glimlach op en gaan door met de dagelijkse dingen? Hoe gaan jullie om met pijn en wat doen jullie om de lasten te verlichten?

Geef een reactie