Lastige eter

Ik ben een lastige eter. Nou ja, lastig… Het is niet zo dat ik niets lust. Ik weet gewoon heel goed wat ik graag eet, minder graag (maar wel als het moet), en wat ik echt niet door mijn strot krijg. Gekscherend omschrijf ik het wel eens als “een slechte Hollander”; zo vind ik spruitjes heerlijk, maar erwtensoep – op zijn zachts gezegd – heel erg vies. Daarnaast heb ik ook allerlei voedselallergieën. Gelukkig vallen de meeste van die allergieën samen met wat ik niet lust, dus veroorzaakt dit weinig extra problemen. Op zich merk ik er in het dagelijks leven ook weinig van: ik woon alleen, dus koop wat ik lekker vind. Bij mijn ouders en vriendinnen weten ze ook wat ik echt niet eet en wat wel kan, en in restaurants bestel ik alleen wat ik lust. Wel moet ik hier met enige regelmaat navragen wat de ingrediënten zijn, om er zeker van te zijn dat er niets in zit waar ik allergisch voor ben.

 

Het wordt echter lastiger wanneer je, om wat voor reden dan ook, een bepaald dieet wilt volgen. Opeens ben je je er pijnlijk van bewust dat het eten dat je lust niet per se het eten is dat je mag. Een treffend voorbeeld voor mij is het endometriosedieet. Voor veel vrouwen met endometriose biedt dit dieet verlichting van klachten, omdat het voedingsmiddelen vermijdt die een wisselwerking hebben met oestrogenen of die ontstekingen kunnen stimuleren als je hier gevoelig voor bent (wat bij endo het geval is). Maar als ik het lijstje na ga van wat ik dan nog wel zou mogen eten, blijft er bar weinig over:

 

  • groenten en fruit, liefst biologisch: prima, maar in verband met smaak en allergieën heb ik hier wel wat minder variatie in;
  • noten en zaden: allergie, dus geen optie;
  • havermout: heel erg vies;
  • rijstmelk en notenmelken: allergieën, dus geen optie;
  • zilvervliesrijst: prima;
  • oergranen: niet lekker, maar ik ga toch maar es kijken voor boekweit- of speltmeel voor pannenkoeken in plaats van gewoon meel;
  • ongebrande noten (geen pinda’s): allergie, dus geen optie;
  • peulvruchten: lekker, dus prima, maar met mate;
  • alles van kokos (ongezoet/onbewerkt): erg vies, behalve kokosmelk in oosterse gerechten;
  • rauwe cacao: chocolade = jammie!
  • gedroogde vruchten: niet lekker, behalve rozijnen;
  • biologische eieren: prima.

 

Zoals je ziet laat dat weinig ruimte over voor variatie. Toch wilde ik graag mijn voedingspatroon aanpassen om mijn lichaam een handje te helpen. Hoe doe je dat als je voor van alles allergisch bent en sommige voor de hand liggende dingen niet lust? Ik heb gekeken naar wat het dieet beoogt te vermijden, en gekeken hoe ik dit kan toepassen.

 

  • Tarwe (en ook gluten): tarwe irriteert de darmen en kan voor endo-patiënten ontstekingsopwekkend werken. Ik ben ertoe over gegaan brood zoveel mogelijk te mijden. In plaats daarvan ontbijt ik met cornflakes of biologisch roerei en fruit, en eet ik vaak een salade als lunch.
  • Cafeïne: oestrogeenverhogend. Lastig te vermijden als je graag koffie drinkt. Nu drink ik koffie overwegend op mijn werk (vooral vanwege de vermoeidheid), en merk ik dat ik dit minder doe als ik een alternatief bij me heb. Sinds kort heb ik een fles waar je vers fruit in kunt doen, zodat je water een lekker smaakje krijgt. Deze moet ik zelfs regelmatig bijvullen gedurende de werkdag. Gelijk ook goed voor de hydratatie.
  • Rood vlees: vanwege dierlijke vetten, hormonen en antibiotica. Ik eet vooral biologisch vlees, niet alleen voor mijn eigen gezondheid, maar ook voor een beter leven voor het dier. Je proeft het verschil. Daarnaast eet ik ook regelmatig vis (vooral zalm) of vegetarisch.
  • Zuivel: slijmvormend, belastend voor spijsvertering. Ik hou niet van melk, dus dat is makkelijk te vermijden. Ik gebruik alleen (halfvolle, biologische) melk in een recept indien nodig, zoals bijvoorbeeld poffertjes of pannenkoeken, en een beetje magere yoghurt over mijn cornflakes. Doordat ik bijna geen brood meer eet, eet ik ook nog maar nauwelijks kaas (alleen soms een beetje over salades en pasta’s).
  • Suiker: verhoogt bloedsuikerspiegel, kan daardoor hormoonbalans verstoren. Dit is echt de lastigste om te vermijden, vooral omdat ik het absoluut niet wil vervangen door alternatieve zoetstoffen als aspartaam (hallo, buikpijn). Nu ben ik op zich niet van de frisdranken, alleen af en toe tijdens het stappen, en drink ik honing in mijn thee in plaats van suiker, dus dat is in ieder geval een begin. Work in progress, dus.
  • Soja: bij de vertering komen hoge gehaltes oestrogeen vrij, hetgeen endometriose voedt. Erg jammer, want ik vind sojabonen en vleesvervangers met soja erg lekker. Ze zijn wel makkelijk te herkennen en daardoor te vermijden.

 

Uiteindelijk gaat het erom dat je kijkt naar wat voor jou werkt. Hou als richtlijn om zo puur en onbewerkt mogelijk te eten, en oestrogeenrijk voedsel te vermijden. Ik zal proberen wat lekkere recepten te verzamelen en deze hier te plaatsen.

2 Replies to “Lastige eter”

  1. Wat een herkenbaar verhaal. Wat vervelend voor je. Ik heb zelf ook endomeriose en eet inderdaad ook via het endomeriose dieet. Ik heb het geluk dat ik de producten die ik mag eten, ook lust. Maar snap in jou geval dat het erg lastig wordt om hieruit iets te eten. Sterkte met alles en mocht ik je ooit tips of informatie kunnen geven over eten hoor ik het graag. Mvg yvonnr bierlee

    1. Hoi Yvonne, bedankt voor je reactie. Ik zie het zelf niet echt als heel hinderlijk, omdat ik eraan gewend ben, maar wanneer je het dan es op papier zet… Pffft dan lijkt het opeens een veel groter probleem! Ik probeer daarom ook regelmatig dingen uit die ik niet zo snel zou eten, om te kijken of ik daarmee variatie kan toevoegen. Ook merk ik dat de aanpassingen die ik tot nu toe heb gemaakt in mijn voedingspatroon (nauwelijks brood, koffie en zuivel meer, en daartegenover nog meer verse groenten en fruit) wel resultaat hebben, dus dat is in ieder geval al iets.

Geef een reactie