Gastblog: Mijn zus heeft endometriose

Vandaag plaats ik een gastblog van mijn zus Gerda. Ik heb haar gevraagd om een stuk te schrijven over hoe het is om naast iemand te leven die endometriose heeft. Omdat we snel vergeten hoe lastig dit kan zijn.
Mijn vrienden en familie zijn erg belangrijk. Zonder deze mensen was het allemaal zoveel moeilijker geweest. Ik ben benieuwd hoe mensen in mijn omgeving mijn ziekte ervaren, en hoe zij hiermee omgaan. Het is belangrijk om hier bij stil te staan en hierover te hebben met de mensen om je heen. Ook voor hun is het moeilijk.
Dank je wel zus, love you.
Veel liefs Ada

Een blog over hoe het is om een naaste te hebben met Endometriose.
Pfff, dat is me nog al een vraag zeg! Hoe het is weet ik maar al te goed, maar zet dat maar eens op papier. Er komt zoveel gevoel bij kijken en dat is niet zo makkelijk te omschrijven. Maar ik heb het geprobeerd.
Hoe is het om je zusje altijd pijn te zien lijden, altijd te zien strijden met haar lichaam en alle tegenslagen. En wat het psychisch met haar doet. Hoe is het om te horen wat er allemaal in haar lichaam gebeurd. Wat de medicatie met haar doet. Hoe het is om te merken dat ze als jonge vrouw al in de overgang zit. Om haar bij mijn bevalling te hebben en te weten dat zij dat waarschijnlijk niet zelf zal meemaken. Om een verdrietig appje te krijgen dat haar lichaam het weer niet aankan om samen te gaan sporten. Om te horen dat ze na haar operatie zoveel pijn heeft dat het bijna niet te dragen is. En zo kan ik nog wel even door gaan. Het raakt mij diep in mijn hart en ik vind het verschrikkelijk. Dat laat ik haar ook weten. Aan medelijden heeft zij niks, maar aan medeleven wel.
Het probleem is dat er aan de buitenkant niets aan haar te zien is. En omdat ze ook niet zo’n klager is, merken anderen niet zo veel aan haar. Waardoor anderen het niet goed snappen als het op sommige dagen helemaal niet goed gaat. Ik heb zelf kanker gehad en in dat opzicht is het zo anders. Als mensen horen dat je kanker hebt, hebben ze alle begrip voor je. Je ziet er ziek uit en hoeft niet alles elke keer uit te leggen. Maar dat is bij endometriose anders. Ze moet zich vaak verdedigen wat behoorlijk oneerlijk is.
Haar kracht is dat ze door vecht en vol humor er tegen aan gaat. Zal ik dan in alle negativiteit blijven hangen? Natuurlijk doen we dat ook wel eens want het is goed om dat er uit te laten. Maar ik denk dat het haar vooral helpt om gewoon er te zijn en te proberen het in die omstandigheden zo leuk mogelijk te maken. Heerlijk samen te winkelen en ja, omdat ze dat niet zo lang volhoudt, heerlijk vaak een terrasje te pakken bijvoorbeeld. Om haar in het ziekenhuis op te zoeken met een gekke ballon en een supergaaf paar nieuwe schoenen. Heerlijk te verwennen en samen de grootste lol hebben. Haar te helpen en bij te staan waar maar kan. Om lekker hard mee te zingen met de radio in de auto. Daar worden we weer vrolijk van!
Want samen als zusjes kunnen we de hele wereld aan, maar soms even niet;). Ik ben supertrots op je, mijn krachtige sis!Zussen
Blog geschreven door Gerda van de Haar-van Kooten

Geef een reactie