Morgen operatie?

Half september.
Het gaat de laatste weken weer zo dramatisch dat ik via de huisarts een spoedafspraak krijg bij de chirurg, dezelfde chirurg als waar ik vorig jaar ben geweest om wederom een navelbreuk uit te sluiten. Het eten gaat moeizaam, ben vaak misselijk en rondom mijn maag doet het pijn. Daarnaast merk ik dat bewegen moeizamer is. Fietsen, tillen, strekken en zelfs plat liggen doet veel pijn. De laatste weken zet ik vaker een extra Fentanyl pleister in om het wat dragelijker te maken.

De afspraak bij de chirurg volgt en hij is een typische chirurg. Man van weinig woorden én daardoor weinig uitloop. Kan mijn gynaecoloog nog wat van leren.
We hebben een fijn en helder gesprek en hij ziet als enige optie wederom een operatie. Opereren is de enige manier om verklevingen te zien maar meteen ook de oorzaak van verklevingen. We bespreken wat we gaan doen wanneer hij wat tegenkomt. Ik ga akkoord en een oproep zal volgen over ongeveer 5 weken.

Twee weken later ben ik gastvrouw van de endometriose avond in mijn eigen ziekenhuis, ik spreek mijn gynaecoloog aan en vertel dat er een operatie volgt en wat er gebeurt mocht hij endometriose aantreffen. Ze geeft meteen aan dat ze zelf bij de operatie aanwezig wilt zijn en dat ze toevallig mijn chirurg morgen spreekt en het zal bespreken.
Na een aantal weken krijg ik een oproep voor begin november. Ik zorg dat de opvang van onze dochter geregeld is, de vriezer vol ligt, nieuwe joggingbroek gekocht is etc. Op mijn werk draag ik mijn taken over aan mijn collega’s. Ik ga die week ervoor middags eerder naar huis omdat ik niet lekker ben. Dit kan ik niet gebruiken maar heb dan gelukkig nog 5 dagen om weer op te knappen. De dag erna voel ik mij gelukkig al stukken beter en ga ik avonds met een vriendinnetje naar een herfstfair. Bij het afscheid nemen ben ik hees en verbaasd kijken wij elkaar aan!
De dagen die volgen trek ik alles uit de kast om weer een fatsoenlijke stem te krijgen. Kamillethee met honing, tracitol, weinig praten, warmte. Elke tip probeer ik gelijk uit. Ziek voel ik mij niet en ik zie verder geen problemen in voor mijn aanstaande operatie.

Maandagochtend ga ik verplicht bloedprikken in het ziekenhuis, het lab vertrouwd mijn stem niet helemaal en adviseert om het even te melden bij de poli. Vanuit daar wordt ik doorgestuurd naar de opnameplanning die meteen gaat overleggen met de anesthesist. Op dat moment word ik toch wel nerveus, het zou toch niet? Vanaf de gang hoor ik haar gesprek met de anesthesist en dat is niet positief. De opnameplanning adviseert mij om even naar de poli te lopen van de anesthesist zodat ik even beoordeelt kan worden en zij zien dat ik niet ziek ben.
Maar de anesthesist is onverbiddelijk, mijn heesheid komt doordat mijn keel beschadigd is. Heesheid zegt iets over de conditie van je stembanden en luchtwegen en maakt dat er sneller complicaties kan krijgen tijdens of na de narcose. Geen operatie dus! Ik baal enorm en dan pas kom je er ook achter hoeveel je geregeld hebt wat je nu allemaal weer kan terug draaien.

Van de anesthesist moet er minimaal 2 weken tussen zitten voor de volgende oproep. Gelukkig krijg ik de volgende dag al te horen dat ik over 3 weken ( morgen dus ) geopereerd ga worden. De 3 wachtweken benut ik vooral door veel vitamines te slikken en verkouden mensen te weren. Ik ben er klaar voor en ik hoop het operatieteam ook 😉

Lianne

One Reply to “Morgen operatie?”

  1. Good luck vandaag! 2

Geef een reactie