Een nieuw jaar, 12 hoofdstukken, 365 nieuwe kansen

Inmiddels is het nieuwe jaar van start gegaan. Vorig jaar, wat klinkt dat ver weg maar wat voelt het nog zo dichtbij, heb ik twee blogs mogen schrijven. Mijn eerste blog ging over mijn zoektocht naar de diagnose endometriose. Mijn tweede blog die daarop volgde ging over mijn psychische verwerking na het horen van deze diagnose in de blog; ‘in de stoel bij de psycholoog’. Inmiddels zijn we al enige tijd verder en ben ik nu herstellende van mijn allereerste operatie. Want een operatie was nodig, een andere optie was er helaas niet voor mij. Na verschillende onderzoeken bleek dat ik endometriose graad 4-5 heb en meerdere organen flink waren aangetast. Een zware operatie was het, die langer duurde dan gepland en die helaas niet helemaal succesvol was. Zeer binnenkort zal een tweede operatie volgen om de overige endometriosehaarden te verwijderen.

Het was een bewogen jaar voor mij en mijn vriend. Veel tegenslagen en ook het eerste kwartaal van dit jaar waarin de tweede operatie zal plaatsvinden zal voor ons doorbijten worden.

 

Dit geeft mij te denken welke doelen ik wil stellen voor het nieuwe jaar. Op dit moment zonder hulp van een psycholoog. Want uiteindelijk merkte ik dat ik geen klik voelde met de psycholoog en het me niet bracht waar ik had gehoopt nu te staan. Intussen heb ik fijne, verhelderende gesprekken gehad met de medisch psycholoog van het ziekenhuis die ik sprak tijdens mijn ziekenhuisopname. Tijdens deze gesprekken kon ik proeven van andere hulpverleners, die me het inzicht gaven dat psychologische begeleiding anders en beter kan. Het was best een stap, omdat deze psycholoog op de hoogte is van mijn verhaal en ik bij een andere psycholoog weer opnieuw zal moeten beginnen en ik niet weet of het met hem wel zal klikken. Maar na wat research, ik wil immers nu een grote kans van slagen, heb ik me toch laten inschrijven bij een andere psycholoog. Waar nog een lange wachttijd voor staat, maar waar ik goede verhalen over hoor wat mij het vertrouwen geeft op een positieve behandeling.

 

Intussen werk ik nu hard aan mijn herstel. Die trouwens goed gaat! Misschien wel het meest belangrijke en wat ik jullie bijna vergeet te vertellen, is dat ondanks dat ik nog een tweede operatie heb te gaan, mijn menstruatie en gehele cyclus nu geheel pijnloos is! De klachten die ik nu heb zijn vooral de vermoeidheid van de operatie en ik ben zeer gevoelig geworden voor blaasonstekingen sinds ik dubbel J katheters heb. Het ene antibioticakuurtje is net afgelopen of de volgende dient zich alweer aan. Ondanks de liters vocht die ik drink, cranberrysapjes en cranberrycapsules het baat niet. Nog even volhouden tot de volgende operatie, dan zullen tevens de dubbel J katheters die een blaasontsteking triggeren verwijderd worden.

 

Op dit moment richt ik me op het zijn in het hier en nu en kijk ik niet te ver vooruit. Twee dingen die de medisch psycholoog mij adviseerde en wat me, mezelf verbazend, goed afgaat. Ik geniet van van de tijd die ik met mijn vriend, familie en vrienden kan doorbrengen nu ik thuis zit. De tig kleurtjes nagellakjes die ik nu kan dragen! (Op mijn werk mag ik dit namelijk niet) En de vele mooie boeken waarvoor ik nu zeeën van tijd heb om ze te lezen. Momenteel helemaal verliefd op alle boeken van Jojo Moyes, echt een aanrader trouwens!

 

Maar terugkomend op de doelen die ik wil stellen voor dit jaar. Al typend merk ik, ondanks dat het me lukt te genieten van het hier en nu, dat ik wil leren omgaan met de onzekerheden van deze chronische ziekte. Want ik merk dat deze onzekerheid meerdere malen bij mij de kop opsteekt. Maar tevens vraag ik me ook af of dit wel een realistisch en haalbaar doel is en deze onzekerheid niet altijd zal blijven. Ik ben heel benieuwd hoe jullie met deze onzekerheden omgaan, ik kan wel wat tips gebruiken!

 

    

Geef een reactie