Rollercoaster aan emoties

Afgelopen week was alles behalve rustig. Mijn emoties schoten omhoog. En ik dacht dat de hormonen al erg waren. Na bijna vier jaar heb ik mijn relatie verbroken. Voor velen kwam dit als een donderslag bij heldere hemel. Al moet ik toegeven, voor mij ook. In een relatie kom je allemaal wel eens op een kantelpunt. Zo was dat bij ons ook. De afgelopen tijd zijn we erg uit elkaar gegroeid waardoor we niet meer op een lijn lagen. Hoe moeilijk en pijnlijk ook. Vorige week was voor mij het punt dat ik brak en het niet meer trok. Zowel lichamelijk als geestelijk. Hoewel het nu moeilijk is om alleen te zijn, geeft het me wel meer rust. Ik had verwacht dat ik veel pijn zou krijgen door de stress en al het geregel. Maar hoe gek het ook klinkt, het gaat beter met me. Het is raar om te zeggen dat het nu goed met me gaat. Dit geeft mij weer een teken dat onze relatie niet meer gezond was, voor beide niet. Ik heb meer rust en energie en kan me weer meer focussen op de dingen. Soms zijn de moeilijkste dingen het beste. Mede dankzij de massagetherapie die ik volg, heb ik minder klachten en meer energie. De focus ligt hierdoor minder op het ziek zijn. Je gaat dan ineens meer om je heen kijken. Wat heb ik? Wat wil ik? Waar wil ik heen? Voor mij is het nu belangrijk alle dingen weer scherp te krijgen en alles op een rijtje te krijgen. Je komt hier weer sterker uit. Zoals ik altijd zeg: What doesn’t kill you makes you stronger. Door de endo dacht ik dat ik de mensen al kenden aan wie ik wat had. Maar ook nu zie je ineens mensen je hun rug toekeren. Mensen van wie je dacht dat het vrienden waren, verbreken per direct de banden. Ik kan slecht tegen onraad en probeer zoveel mogelijk klaar te staan voor vrienden. En dan gebeurt dit. Mensen zien je als een boeman. Waar twee strijden, hebben twee schuld. Zo ook in onze situatie. Mensen denken te weten hoe het zit en door wie het komt. Als een relatie niet werkt, heeft dat te maken met het falen van beide partijen. Natuurlijk kan het soms ook anders zijn, maar in onze situatie klopte het plaatje niet meer. Beide moet je er aan blijven werken en de dingen niet als vanzelfsprekend gaan zien. Het is dan jammer om te zien dat mensen die dicht bij je staan (stonden) het dan beter weten. En dat steekt. Er is al veel verdriet en emotie, dus mensen moeten ons de ruimte geven het op te lossen.
Toch moet ik zeggen dat ik mij de laatste week beter voel. Ik heb meer rust en minder pijn. Ik begin weer vooruit te plannen in plaats van dag op dag te leven. Hoe raar dat ook klinkt. De afgelopen paar jaar heeft mij veel gebracht en geleerd. Ik ben gegroeid als persoon, mede dankzij mijn ex. Hij was er op het moment dat ik duidelijke klachten kreeg en hij is niet weggegaan. Ik heb veel steun gehad en mijn dank is daarvoor groot. Mensen vergeten altijd de mooie momenten die je hebt gehad. Maar juist die momenten moet je koesteren. Dat zijn de momenten wie je hebben gemaakt tot wie je nu bent. Natuurlijk ook de mindere momenten, maar daar wil ik mij niet op focussen. Het is belangrijk de dingen zo goed mogelijk af te sluiten. Deze hele reis is al een rollercoaster, laten we het dan niet erger maken. Ik kan met trots zeggen dat ik blij ben met de afgelopen jaren en dat ik er van heb genoten. De wegen hebben zich nu alleen gescheiden, maar dat betekent niet dat we niet door een deur moeten kunnen. Ik voel me goed en dat is voor mij momenteel het belangrijkste.

 

 

meganboers-codegeel

 

2 Replies to “Rollercoaster aan emoties”

  1. Mooi geschreven!

    1. Dank je wel 🙂

Geef een reactie