Wat als?

Mijn vorige blog sloot ik af met de vraag of het tijd was om eens kritisch naar mijn medicijngebruik te gaan kijken. De migraine blijft toenemen en ik heb vorige week ook weer nieuwe medicatie gekregen om de symptomen te bestrijden. De vraag die de huisarts mij stelde was of het niet zinvol zou zijn om preventief medicijnen te  gaan gebruiken om de migraine tegen te gaan. Dit zou betekenen dat ik hoogstwaarschijnlijk bètablokkers zou krijgen, waar ik ook niet om sta te springen eerlijk gezegd. Ik heb me voorgenomen om dit eerst even aan mijn arts voor te leggen aangezien ik eigenlijk wel klaar ben met het hele gezeur.

De vraag is ook hoe lang ik nog aan de medicijnen blijf. Samen met mijn vriend heb ik overlegd en zijn we tot de conclusie gekomen dat ik toch ga vragen of ze de operatie kunnen gaan plannen. Voorafgaand aan die operatie zal er eerst weer in kaart gebracht moeten worden hoe het er van binnen uit ziet en of de cystes op de Lucrin hebben gereageerd of niet. Wat als dat niet zo is? Ik hoop dat ik na een operatie op zijn minst een tijdje zonder zware medicijnen kan en dat wij misschien ook weer na kunnen gaan denken over onze kinderwens.

Ergens dacht ik dat deze naar de achtergrond was verdwenen vanaf het moment dat ik Lucrin gebruikte. Ik vond het allemaal wel prima, het ging goed en ik kon alles doen wat ik wilde. Nu komt de wens toch steeds vaker weer naar boven en ben ik eigenlijk een hele poos in ontkenning geweest. We willen nog steeds heel graag een gezinnetje en we zijn er samen ook klaar voor. Ik geef niet snel toe aan mijn gevoel en heb de kwaliteit om mijn gevoel makkelijk weg te kunnen stoppen. Toch merk ik de laatste weken steeds vaker dat er veel verdriet zit en dat de wens om samen een gezinnetje te starten heel groot is. Naast dit verdriet is er ook angst. Wat nou als het niet lukt?

In afwachting van een mogelijke operatie blijf ik toch zoeken naar hoe ik het meeste uit mezelf kan halen met de klachten die ik heb en de medicijnen die ik gebruik. Dit zal waarschijnlijk altijd een strijd blijven. Ik ben niet iemand die snel om hulp vraagt en zal altijd proberen om dingen zelf op te lossen. Laatst stelde iemand op een forum de vraag wat anderen delen met anderen en wat je bespreekt. Voor mij geldt dat ik eigenlijk heel weinig deel. Ik praat wel makkelijk over alles wat ik mee maak, maar dit is eigenlijk allemaal oppervlakkig. Vriendinnen bel ik eigenlijk niet snel op en ook als we elkaar dan een keer zien wil ik niet dat het alleen maar hier over gaat. Zelfs thuis praat ik niet echt. Toch deel ik al iets meer dan ik deed en dat zorgt er wel voor dat er tussen mij en mijn vriend meer begrip is en dat je automatisch ook makkelijker praat. Elke keer als ik een blog heb geschreven stuurt mijn moeder mij een appje. Ze zegt altijd dat ze trots is, maar ook dat ze het fijn vindt om te lezen hoe het met me gaat en wat er in mijn hoofd gebeurt. Want hoe dichtbij mensen ook staan, hier echt over praten doe ik niet snel. Er blijven momenten dat ik me afzonder en me zorgen maak. Wat als mijn wensen niet uitkomen? Wat als ik weer heel veel pijn krijg?  Dingen waar ik veel over nadenk, maar waar je eigenlijk helemaal niets mee opschiet.

Toch ben ik nu heel gelukkig. Ik kan de dingen doen waar ik van geniet en heb leuke en lieve mensen om mij heen. Dus mijn grootste wens is eigenlijk dat ik kan blijven genieten van al deze leuke dingen en me iets minder bezig houd met ‘wat als..?- vragen’.

liefde

2 Replies to “Wat als?”

  1. Hee,
    Ik las over de migraine ik loop al een tijdje bij bioresonantie hier in Winterswijk. (Niet voor migraine). Zij heeft al haar cliënten met migraine nog kunnen genezen. Misschien is dit ook iets voor jou. Dit jaar wordt het nog vergoed voor een deel uit je aanvullende verzekering alternatieve geneeskunde.

    Heel veel sterkte met alles en ik hoop dat je wens om een gezinnetje te krijgen uit mag komen.

    Liefs Melanie

    1. Hoi Melanie,

      Wat een fijn berichtje. Ik zal me er eens even in verdiepen. Toen ik nog de pil gebruikte ( vanaf mijn 17e) had ik ook al migraine. En nu sinds ik Lucrin gebruik dus weer. Heel vervelend. Bedankt voor je reactie!

      Groetjes,

      Emmie

Geef een reactie